Muzyka dobra nie tylko dla zdrowia

Zdaniem  francuskiego lekarza otolaryngologa - Alfreda Tomatisa ucho ludzkie zostało stworzone nie tylko do słuchania, ale również do odbierania wszelkich bodźców, pobudzających określone obszary mózgu. Dzięki muzyce dochodzącej do mózgu naturalnie reguluje się poziom najróżniejszych hormonów (przykładowo zwiększa się poziom endorfin, czyli hormonu szczęścia). Podczas słuchania muzyki zmienia się: napięcie mięśni, ciśnienie krwi, a także puls. W zależności od rodzaju słuchanej przez nas muzyki mogą one zmniejszać się lub zwiększać. Zdaniem naukowców muzyka pobudza koncentrację, ale wpływa również, co ciekawe na  przemianę materii, wydzielanie soków trawiennych czy choćby produkcję białek.

Naukowcy Jacob Jolij i Maaike Meurs z Wydziału Psychologii z holenderskiego Uniwersytetu Groningen na łamach "PLoS ONE" poinformowali natomiast o tym, że muzyka może wpływać w znaczny sposób na odbiór rzeczywistości i percepcję otaczającego nas świata.  

Wspomniani wyżej badacze postanowili przeprowadzić eksperyment, w czasie którego poprosili grupę osób o posłuchanie muzyki - wesołej albo smutnej. W tym czasie ochotnicy rozpoznawali nastrój wyrażany przez rysunkowe, schematyczne "buźki". Jak się okazuje, muzyka w istotny sposób wpływała na ich odczucia, a także na to, co widzieli. Z dużą łatwością ludzie rozpoznawali twarze, które odpowiadały wybranemu nastrojowi, jaki posiadała słuchana przez nich melodia. Co ciekawe, jeśli prezentowana buźka nie wyrażała uśmiechu, ale odtwarzana w tym czasie muzyka była radosna, badani mieli tendencję do rozpoznawania w "rysach" buźki radości. Tak samo reagowali, słuchając muzyki smutniejszej.

Mamy więc wrażenie, że słuchając konkretnej muzyki jesteśmy w stanie zauważać rzeczy, których faktycznie nie ma. Są one jedynie wynikiem zachodzących w mózgu procesów, na których opiera się świadoma percepcja.  Naukowcy tłumaczą to tym, że ludzki mózg bezustannie porównuje wszystkie napływające informacje - te, które do niego docierają, np. poprzez wzrok, z tym, czego oczekuje na podstawie naszych doświadczeń i wiedzy na temat świata. Efektem całego procesu jest nasze doświadczenie rzeczywistości, złożone nie tylko z tego, co naprawdę istnieje, ale i tego, co na nią „nałożymy” od siebie.