Wszystko o dziecięcym ADHD

Czy moje dziecko ma ADHD?
To pytanie zadaje sobie czasem rodzic, gdy dziecko bywa niegrzeczne, nieposłuszne czy ma słabe wyniki w szkole. Samodzielna próba odpowiedzenia na pytanie, czy to rzeczywiście ADHD, może być błędna lub krzywdząca. Z pewnością nie należy jednak bagatelizować niepokojących i długotrwale utrzymujących się objawów charakterystycznych dla ADHD.
Powszechnie uważa się, że…
dzieci z ADHD są niesystematyczne i niestaranne. Ich słabsze wyniki w nauce wynikają jednak z zaburzeń uwagi. Uczą się gorzej, ponieważ unikają dłuższych wysiłków i nie pamiętają, o co pyta je nauczyciel oraz co winny przygotować na następne zajęcia. Dodatkowo cechuje je buntowniczość, brak rozwagi, mówienie dużo i głośno oraz krótkotrwałe reagowanie na dyscyplinujące uwagi. Charakterystyczna dla ADHD jest też duża labilność emocjonalna, przez co dzieci bywają nieprzewidywalne dla otoczenia. Mają problemy z pracą w grupie, gdyż nie umieją czekać na swoją kolej i przeszkadzają otoczeniu. Błędna klasyfikacja tych zachowań jako nieposłuszeństwo i zaczepność prowadzi niejednokrotnie do odrzucenia chorych dzieci przez rodziców, grupę rówieśników
i nauczycieli.
Wiedza o ADHD…
jest kluczowa, aby uniknąć nieporozumień, wynikających często z braku wystarczającej informacji o ADHD. Pytania (zadawane sobie, dziecku, nauczycielom), poszukiwanie informacji na temat zaobserwowanych typów zachowań i odniesienie uzyskanej wiedzy do swojego dziecka, mogą być pierwszym krokiem w celu zdiagnozowania zaburzeń. Kolejnym powinno być podzielenie się swoimi obawami, spostrzeżeniami z nauczycielem, wychowawcą dziecka. Jeśli on potwierdzi nasze obawy, należy udać się do specjalisty – psychologa dziecięcego który, po zorientowaniu się w sytuacji dziecka (w rodzinie, grupie rówieśniczej czy szkole), udzieli wskazówek, co do dalszego postępowania, a także – jeśli to konieczne – pomoże podjąć decyzję o wizycie u psychiatry czy neurologa dziecięcego. Lekarze dziś mają do dyspozycji całą gamę środków terapeutycznych, w tym innowacyjną farmakoterapię. Na rynku istnieją już środki dostosowane do rytmu dnia dziecka, zapewniające mu skuteczną pomoc przez cały aktywny dzień.
Rodzice dzieci z ADHD
Wpływ rodziców na dziecko jest niewątpliwie bardzo silny, szczególnie w pierwszych latach życia młodego człowieka. Rolą dorosłych jest zapewnienie poczucia bezpieczeństwa dziecku w każdej sferze jego życia. Specyficzne trudności w wychowaniu pojawiają się wówczas, gdy dziecko jest nadmiernie aktywne, a jego usposobienie staje się przyczyną zaburzonych relacji z rówieśnikami czy nauczycielami. Wówczas, gdy zachowania dziecka są na tyle uciążliwe dla otoczenia, że spotyka się ono z brakiem akceptacji ze strony innych, powinny one być sygnałem niepokojącym dla dorosłych. Sygnałem, który motywuje do działań. Gdzie szukać pomocy, w jaki sposób postępować z dzieckiem nadaktywnym? – te oraz inne odpowiedzi można znaleźć na stronie www.adhdonline.pl.
fot. Katarzyna Piwecka, fotografia rodzinna Poznań (www.katarzynapiwecka.pl)
Najczęściej zadawane pytania
Podobne artykuły:
Wersja do druku
Szukaj
Trendy w kocach na 2026 rok – jakie koce będą najmodniejsze?
Koc w salonie dawno przestał być wyłącznie praktycznym okryciem na chłodne wieczory. Dziś to pełnoprawny element aranżacji wnętrza, który potraf
Rewolucja w Twojej pralni – odkryj moc perełek zapachowych i ciesz się świeżością przez tygodnie
Czy znasz to uczucie rozczarowania, gdy wyjmujesz z szafy ulubiony sweter lub komplet pościeli dla gości, a one zamiast pachnieć świeżością, mają specyf
Leki na zapalenie zatok – jakie opcje leczenia są dostępne?
Zapalenie zatok to częsta dolegliwość, która potrafi skutecznie utrudnić codzienne funkcjonowanie. Zatkany nos, ucisk w okolicy twarzy i ból g
Nocna ekonomia miast - kto pracuje, kiedy inni śpią?
Pojawiająca się nad miastem noc rzadko oznacza zatrzymanie życia. W wielu miejscach to moment, w którym światła przygasają, ale aktywność gospoda
Jakie są objawy i skutki zbyt wysokiego poziomu kortyzolu? Co zrobić, by obniżyć jego poziom?
Kortyzol, nazywany „hormonem stresu”, jest jednym z kluczowych regulatorów homeostazy. W sytuacjach zagrożenia współdziała z adrena




