W klarownych wierszach Wacława Oszajcy odbija się świat, którego nie sposób ogarnąć. Nieodgadniony i pełen sprzeczności, budzący sprzeciw i zachwyt, stanowiący wyzwanie zarówno dla rozumu, jak i dla ludzkich uczuć.
Poeta patrzy na niego trzeźwo, ze zdroworozsądkową przekorą, ale i z sympatią. To ona, pod rękę z poczuciem humoru, wbrew przeciwnościom prowadzi go tam, gdzie schronienie odnajdują jedynie ludzie prawdziwie dojrzali: ku przystani pogodnej wyrozumiałości.

Fragment książki:

patriotom

zły to ptak
co własne gniazdo kala

owszem

ale spróbuj
nie mówię zamieszkać
spróbuj dłuższą chwilę postać
pod gniazdem bocianim

i potem pogadamy

Wacław Oszajca (1947) - ukończył Katolicki Uniwersytet Lubelski. W 1971 r. otrzymał święcenia kapłańskie, należy do zakonu Towarzystwa Jezusowego (od 1987 r.), pracuje jako duszpasterz akademicki. W latach 80. był przewodniczącym Lubelskiego Komitetu Pomocy Internowanym i Represjonowanym. Jako poeta debiutował na łamach miesięcznika „Msza Święta” w  1974 r. Jest autorem siedemnastu książek przekładanych na niemiecki, włoski, rosyjski. Jako dziennikarz współpracuje z radiem i telewizją. Pełni funkcję redaktora naczelnego miesięcznika społeczno-kulturalnego jezuitów „Przegląd Powszechny”. Wykłada na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego oraz na Papieskim Wydziale Teologicznym „Bobolanum”. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich, Rady Wschodniej Fundacji Akcent, od 2003 r. zasiada w jury Nagrody Literackiej Nike. Uhonorowany został I nagrodą w Konkursie Młodego Twórcy (1979), Nagrodą Kultury Niezależnej za r. 1990, Nagrodą poetycką im. Józefa Czechowicza: III stopnia (1981, 1983) i I stopnia (1991), Nagrodą „Feliks 93” przyznawaną przez „Gazetę Wyborczą” oraz Nagrodą Stanisława Piętaka (1993).

Najczęściej zadawane pytania

Podobne artykuły:

Wersja do druku