Zimowa noc, wieś niedaleko Piotrkowa Trybunalskiego. Na skutek gwałtownej śnieżycy ludzie podróżujący trasą krajową numer 8 zostają zmuszeni do postoju. Sztab kryzysowy przygotowuje dla nich nocleg w wiejskiej szkole, a miejscowa ludność dostarcza śpiwory, posiłki i napoje.

Koło kwintowe to w muzyce zbiór wszystkich tonacji durowych i molowych przedstawiony w formie okręgu. Opierając się na tym wzorze, Szymon Bogacz stworzył cykl dwudziestu sześciu opowiadań, z których każde opisuje noc w szkole i wydarzenia, które ją poprzedziły, z innej perspektywy i w innej tonacji. Matka i córka, córka i nieżyjący ojciec, żona i kochanka nieżyjącego mężczyzny – więzi łączące bohaterów i narratorów Koła kwintowego tworzą gęstą sieć. Niezwykła sytuacja skłania ludzi do wyznań i rozmów, na które w innych okolicznościach by się nie odważyli. Bogacz pisze o ludzkich uczuciach w sposób niezwykły. W kilku zdaniach wprowadza czytelnika w relacje skomplikowane i intensywne, unika czułostkowości i stereotypu. Udany, dobrze rokujący debiut.

fragment:

– Co tu robisz? – zapytała.
– Utkwiłam. Tak jak ty – westchnęłam z uśmiechem.
– Dokąd jechałaś?
– Na pogrzeb – powiedziałam i poczułam, że robi mi się ciepło.
– Na pogrzeb? – zapytała, jakby do niej nie dotarło. Patrzyła na mnie i widziałam, że szuka czegoś wzrokiem na mojej twarzy. – Na pogrzeb?
– Tak. Na pogrzeb – powiedziałam i już chciałam odwrócić głowę, kiedy zapytała:
– Ktoś bliski?
– Tak.
– Jak bardzo?


Szymon Bogacz (ur. 1976) – muzyk, autor i reżyser słuchowisk i sztuk teatralnych, współtwórca scenariuszy filmowych. Pracował między innymi jako nauczyciel muzyki, trębacz w orkiestrze i architekt wnętrz. Mieszka we Wrocławiu. Koło kwintowe to jego książkowy debiut.

Premiera książki 10 czerwca 2009 r.

Najczęściej zadawane pytania

Podobne artykuły:

Wersja do druku