Zabiegi krioterapeutyczne jako unikatowa metoda leczenia
Spis treści
Autor
Krioterapia to leczenie zimnem, które polega na zastosowaniu na powierzchni ciała temperatury kriogenicznej, poniżej 100 stopni Celcjusza, w czasie od 2 do 3 min.

Wersja do druku

Celem terapii jest wywołanie i wykorzystanie fizjologicznych reakcji organizmu na zimno. Pod wpływem niskich temperatur organizm człowieka na nowo tworzy mapę zagrożeń, infekcji, stanów zapalnych i ponownie zaczyna produkować przeciwciała, które zwalczają choroby. Po wpływem tych reakcji na nowo zostaje pobudzona naturalna ochrona immunologiczna organizmu.
Leczenie zimnem już w starożytności stosowali Egipcjanie. W V wieku p.n.e. Hipokrates zalecał hipotermię dla zmniejszenia obrzęku, krwawienia i bólu. Wprowadzenie w 1978 roku do profilaktyki leczenia krioterapii całego ciała przypisuje się Japończykowi - Toshiro Yamanchiemu. W 1980 roku zespół prof. Reinhardta Frickiego z Niemiec, zainspirowany pozytywnymi wynikami leczenia badaczy japońskich, nawiązał współpracę z ośrodkiem japońskim i przeniósł ją na grunt europejski. Polska krioterapia powstała w 1983 roku w Katedrze Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, kierowanej przez prof. dr hab. med. Zdzisława Zagrobelnego.
Krioterapia miejscowa polega na przyłożeniu specjalnego aplikatora o bardzo niskiej temperaturze do miejsca ze zmianami chorobowymi. Krioterapię można stosować na kilka sposobów - używając zimnych opatrunków, kriożelu czy okładów z jego wykorzystaniem, masaże i okłady lodem, chłodzenie termoelektryczne, komory chłodzące, zimna hydroterapia oraz chłodzenie termoelektryczne. Zabieg zamrażania i rozmrażania powtarza się kilkakrotnie w jednym cyklu, co doprowadza do zamarzania zawartości komórek, pękania błon biologicznych, a w konsekwencji destrukcji chorej tkanki.
Krioterapia miejscowa stosowana jest do leczenia łagodnych i złośliwych zmian skórnych, destrukcji łagodnych zmian nowotworowych w obrębie jamy brzusznej, zwłaszcza wątroby, zapalenia stawów, przewlekłego zapalenia kręgosłupa szyjnego, zapaleń okołostawowych i urazowych, skręceń stawów, zwalczania przewlekłego i patologicznego bólu, leczenia odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji neurologicznej oraz leczenia ostrych i zadawnionych urazów sportowych, i pooperacyjnych. Metoda ta popularna jest także w zabiegach odnowy biologicznej.
Przeciwwskazaniem do stosowania krioterapii są kłopoty z sercem, a w szczególności nadciśnienie.
Leczenie zimnem już w starożytności stosowali Egipcjanie. W V wieku p.n.e. Hipokrates zalecał hipotermię dla zmniejszenia obrzęku, krwawienia i bólu. Wprowadzenie w 1978 roku do profilaktyki leczenia krioterapii całego ciała przypisuje się Japończykowi - Toshiro Yamanchiemu. W 1980 roku zespół prof. Reinhardta Frickiego z Niemiec, zainspirowany pozytywnymi wynikami leczenia badaczy japońskich, nawiązał współpracę z ośrodkiem japońskim i przeniósł ją na grunt europejski. Polska krioterapia powstała w 1983 roku w Katedrze Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, kierowanej przez prof. dr hab. med. Zdzisława Zagrobelnego.
Krioterapia miejscowa polega na przyłożeniu specjalnego aplikatora o bardzo niskiej temperaturze do miejsca ze zmianami chorobowymi. Krioterapię można stosować na kilka sposobów - używając zimnych opatrunków, kriożelu czy okładów z jego wykorzystaniem, masaże i okłady lodem, chłodzenie termoelektryczne, komory chłodzące, zimna hydroterapia oraz chłodzenie termoelektryczne. Zabieg zamrażania i rozmrażania powtarza się kilkakrotnie w jednym cyklu, co doprowadza do zamarzania zawartości komórek, pękania błon biologicznych, a w konsekwencji destrukcji chorej tkanki.
Krioterapia miejscowa stosowana jest do leczenia łagodnych i złośliwych zmian skórnych, destrukcji łagodnych zmian nowotworowych w obrębie jamy brzusznej, zwłaszcza wątroby, zapalenia stawów, przewlekłego zapalenia kręgosłupa szyjnego, zapaleń okołostawowych i urazowych, skręceń stawów, zwalczania przewlekłego i patologicznego bólu, leczenia odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji neurologicznej oraz leczenia ostrych i zadawnionych urazów sportowych, i pooperacyjnych. Metoda ta popularna jest także w zabiegach odnowy biologicznej.
Przeciwwskazaniem do stosowania krioterapii są kłopoty z sercem, a w szczególności nadciśnienie.
Najczęściej zadawane pytania
Podobne artykuły:
Wersja do druku
Szukaj
Jedna para okularów na cały dzień? Kiedy warto rozważyć fotochromy
W ciągu dnia oczy pracują w bardzo różnych warunkach. Inne światło mamy w domu, inne w biurze, na ulicy, w sklepie czy w parku. Do tego dochodzą od
Badania, które kobieta powinna zrobić raz w roku — i te trzy, o których zapomina najczęściej
Roczny przegląd zdrowia brzmi jak coś, co robi się „przy okazji”. W praktyce okazji nie ma, więc badania przesuwają się z roku na rok, aż z r
Dlaczego warto postawić na torebkę średniej wielkości?
Wybór odpowiedniego rozmiaru torebki ma duży wpływ na komfort jej codziennego użytkowania. Zbyt mały model często nie mieści wszystkich potrzebnych
Jak zregenerować i odbudować płytkę paznokcia po przebytej grzybicy?
Wyleczenie grzybicy nie zawsze oznacza, że paznokieć od razu wygląda zdrowo. Zmiany ustępują stopniowo, a płytka potrzebuje czasu, żeby odrosnąć, odzys
Kolczyki na prezent: jak wybrać bez pomyłki?
Kolczyki będą trafionym prezentem, jeśli tylko dopasujesz model do codziennego stylu obdarowywanej osoby, ulubionego koloru biżuterii i ewentualnej wrażliw




