Zabiegi krioterapeutyczne jako unikatowa metoda leczenia
Spis treści
Autor ·
Krioterapia to leczenie zimnem, które polega na zastosowaniu na powierzchni ciała temperatury kriogenicznej, poniżej 100 stopni Celcjusza, w czasie od 2 do 3 min.

Wersja do druku

Celem terapii jest wywołanie i wykorzystanie fizjologicznych reakcji organizmu na zimno. Pod wpływem niskich temperatur organizm człowieka na nowo tworzy mapę zagrożeń, infekcji, stanów zapalnych i ponownie zaczyna produkować przeciwciała, które zwalczają choroby. Po wpływem tych reakcji na nowo zostaje pobudzona naturalna ochrona immunologiczna organizmu.
Leczenie zimnem już w starożytności stosowali Egipcjanie. W V wieku p.n.e. Hipokrates zalecał hipotermię dla zmniejszenia obrzęku, krwawienia i bólu. Wprowadzenie w 1978 roku do profilaktyki leczenia krioterapii całego ciała przypisuje się Japończykowi - Toshiro Yamanchiemu. W 1980 roku zespół prof. Reinhardta Frickiego z Niemiec, zainspirowany pozytywnymi wynikami leczenia badaczy japońskich, nawiązał współpracę z ośrodkiem japońskim i przeniósł ją na grunt europejski. Polska krioterapia powstała w 1983 roku w Katedrze Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, kierowanej przez prof. dr hab. med. Zdzisława Zagrobelnego.
Krioterapia miejscowa polega na przyłożeniu specjalnego aplikatora o bardzo niskiej temperaturze do miejsca ze zmianami chorobowymi. Krioterapię można stosować na kilka sposobów - używając zimnych opatrunków, kriożelu czy okładów z jego wykorzystaniem, masaże i okłady lodem, chłodzenie termoelektryczne, komory chłodzące, zimna hydroterapia oraz chłodzenie termoelektryczne. Zabieg zamrażania i rozmrażania powtarza się kilkakrotnie w jednym cyklu, co doprowadza do zamarzania zawartości komórek, pękania błon biologicznych, a w konsekwencji destrukcji chorej tkanki.
Krioterapia miejscowa stosowana jest do leczenia łagodnych i złośliwych zmian skórnych, destrukcji łagodnych zmian nowotworowych w obrębie jamy brzusznej, zwłaszcza wątroby, zapalenia stawów, przewlekłego zapalenia kręgosłupa szyjnego, zapaleń okołostawowych i urazowych, skręceń stawów, zwalczania przewlekłego i patologicznego bólu, leczenia odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji neurologicznej oraz leczenia ostrych i zadawnionych urazów sportowych, i pooperacyjnych. Metoda ta popularna jest także w zabiegach odnowy biologicznej.
Przeciwwskazaniem do stosowania krioterapii są kłopoty z sercem, a w szczególności nadciśnienie.
Leczenie zimnem już w starożytności stosowali Egipcjanie. W V wieku p.n.e. Hipokrates zalecał hipotermię dla zmniejszenia obrzęku, krwawienia i bólu. Wprowadzenie w 1978 roku do profilaktyki leczenia krioterapii całego ciała przypisuje się Japończykowi - Toshiro Yamanchiemu. W 1980 roku zespół prof. Reinhardta Frickiego z Niemiec, zainspirowany pozytywnymi wynikami leczenia badaczy japońskich, nawiązał współpracę z ośrodkiem japońskim i przeniósł ją na grunt europejski. Polska krioterapia powstała w 1983 roku w Katedrze Rehabilitacji Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, kierowanej przez prof. dr hab. med. Zdzisława Zagrobelnego.
Krioterapia miejscowa polega na przyłożeniu specjalnego aplikatora o bardzo niskiej temperaturze do miejsca ze zmianami chorobowymi. Krioterapię można stosować na kilka sposobów - używając zimnych opatrunków, kriożelu czy okładów z jego wykorzystaniem, masaże i okłady lodem, chłodzenie termoelektryczne, komory chłodzące, zimna hydroterapia oraz chłodzenie termoelektryczne. Zabieg zamrażania i rozmrażania powtarza się kilkakrotnie w jednym cyklu, co doprowadza do zamarzania zawartości komórek, pękania błon biologicznych, a w konsekwencji destrukcji chorej tkanki.
Krioterapia miejscowa stosowana jest do leczenia łagodnych i złośliwych zmian skórnych, destrukcji łagodnych zmian nowotworowych w obrębie jamy brzusznej, zwłaszcza wątroby, zapalenia stawów, przewlekłego zapalenia kręgosłupa szyjnego, zapaleń okołostawowych i urazowych, skręceń stawów, zwalczania przewlekłego i patologicznego bólu, leczenia odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji neurologicznej oraz leczenia ostrych i zadawnionych urazów sportowych, i pooperacyjnych. Metoda ta popularna jest także w zabiegach odnowy biologicznej.
Przeciwwskazaniem do stosowania krioterapii są kłopoty z sercem, a w szczególności nadciśnienie.
Najczęściej zadawane pytania
Podobne artykuły:
Wersja do druku
Szukaj
Domowe usuwanie włókniaków i kaszaków - dlaczego tego nie robić?
Gładka skóra bez żadnych niedoskonałości to marzenie wielu z nas. Niestety, z wiekiem lub w wyniku predyspozycji genetycznych na ciele mogą pojawić się
Jak prawidłowo oczyścić skórę twarzy po całym dniu?
Po intensywnym dniu nasza skóra staje się magazynem dla zanieczyszczeń, resztek makijażu, pyłów środowiskowych oraz nadmiaru sebum. Ich skuteczne usunię
TOP 6 trendów w biżuterii na jesień 2026 te dodatki odmienią każdą stylizację
Maksymalizm, przeskalowane formy, feeria barw, trójwymiarowość, akcenty rodem z baroku – obserwując kolekcje domów mody na sezon FW 26/27, można doj
Jedna para okularów na cały dzień? Kiedy warto rozważyć fotochromy
W ciągu dnia oczy pracują w bardzo różnych warunkach. Inne światło mamy w domu, inne w biurze, na ulicy, w sklepie czy w parku. Do tego dochodzą odblaski
Badania, które kobieta powinna zrobić raz w roku — i te trzy, o których zapomina najczęściej
Roczny przegląd zdrowia brzmi jak coś, co robi się „przy okazji”. W praktyce okazji nie ma, więc badania przesuwają się z roku na rok, aż z r




