Od wydarzeń opisywanych w Wilczym miocie mija sto lat. Żelazna pięść Zakonu Krzyżackiego niestrudzenie miażdży karki wrogów Kościoła. Mnisi stracili jednak najpotężniejszych sojuszników. Dotychczas posłuszne wilkołaki wybrały wolność, ściągając na siebie gniew dawnych panów. Śladem buntowników ruszają okrutni łowcy – wolfjegrzy.

Przyjazd Zakonników do polskiej fortecy burzy spokojne życie pracującej tam Marii. Dziewczyna odkąd pamięta nosi na szyi podarowany jej przez ojca amulet – srebrny krzyżyk, mający chronić ją przed Diabłem. Nie powiedziano jej jednak, że bestia kryje się w niej samej.



S. A. Swann osiągnął w swej powieści coś, czego trudno szukać w rodzimej literaturze fantastycznej. Pokazał fragment historii Polski (a ściślej: terenów obecnie należących do Polski, a wówczas podbijanych rzez Krzyżaków na zaproszenie Konrada Mazowieckiego) bez martyrologicznego zadęcia i rozdrapywania ran. Uczynił z Prus Krzyżackich atrakcyjne tło dla pasjonującej opowieści, łączącej motywy historyczne z grozą i romansem.
Jerzy Rzymowski, Nowa Fantastyka

S. Anderw Swann (prawdziwe nazwisko Steven Swinarski) publikuje pod kilkoma pseudonimami, ma w dorobku blisko dwadzieścia powieści, głównie fantasy, ale napisał także trylogię militarną i space operę. W Polsce debiutował opowiadaniem „Śmierć w Bawarii”, które zostało opublikowane w miesięczniku „Nowa Fantastyka” (9/2010). W listopadzie 2010 roku nakładem wydawnictwa Prószyński i S-ka ukazała się jego powieść „Wilczy miot”. Jej kontynuacja, „Wilczy amulet”, stanowi zwieńczenie dylogii o walce wilkołaków z Zakonem Krzyżackim. Autor nie wyklucza jednak powrotu do tego uniwersum.

Najczęściej zadawane pytania

Podobne artykuły:

Wersja do druku