Bądź mądry…nie wierz w mity!

Z początkiem br. ruszyła kampania edukacyjna KNORR „Bądź mądry, jedz zupy”. Ma ona zachęcić Polaków do tego, by częściej jedli zupy, a także przełamać obiegowe mity związane z kategorią zup w proszku. Choć w ich produkcji w ciągu ostatnich paru lat nastąpiła wiele zmian to nadal na ich temat krąży wiele nieprawdziwych opowieści.

Zupy KNORR powstają z takich samych składników, z jakich przygotowuje się zupy domowe, czyli z warzyw i grzybów (np. z marchwi, cebuli, pomidorów, selera, papryki, borowików czy pieczarek); kasz i płatków zbożowych; makaronów; tłuszczy roślinnych (np. oliwy z oliwek) i zwierzęcych (np. śmietanki) oraz różnych gatunków mięsa (kurczak, wołowina, boczek wędzony). Różnica polega na tym, że używane do zup Knorr składniki są suszone. Zapewnia im to trwałość, jest wygodne dla konsumenta i sprawia, że składniki mieszczą się w małej torebce.Dla nadania zupom pożądanego smaku dodaje się do nich różnorodne, ale powszechnie stosowane (także w domu) dodatki np. przyprawy (czosnek, natkę pietruszki, nasiona selera, kurkumę, lubczyk, pieprz, majeranek, liść laurowy, bazylię, cukier, sól) czy wyciągi z drożdży i mięs. Dla nadania zupom odpowiedniej konsystencji stosuje się do nich zasmażkę, mąkę pszenną lub pochodząca z niej skrobię czy maltodekstrynę (cukier otrzymywany z rozkładu skrobi na mniejsze cząsteczki)."Konsumenci widząc na liście składników produktu ciąg niezrozumiałych znaków i określeń często sądzą, że są one naszpikowane chemię" – tłumaczy Iwonna Niegowska, żywieniowiec marki KNORR. "Tymczasem sposób deklarowania składników wszystkich produktów spożywczych określony jest przez prawo i tylko takich ściśle określonych nazw składników można używać na opakowaniach. Ponadto, chemią jest właściwie wszystko co nas otacza i wszystko można opisać wzorem chemicznym np. H2O, to przecież woda. Za dziwnymi chemicznymi nazwami, których się obawiamy zazwyczaj kryją się pospolite substancje, z którymi stykamy się na co dzień i często wykorzystujemy w naszej kuchni". By wyjaśnić, jakie to substancje proponujemy samodzielne rozwiązanie pewnej zagadki:Skład jakiego produkt można opisać, jako: wodę, cukier, celulozę, substancję wzmacniającą smak: E620, barwniki: E160(a), E160(d), E101, przeciwutleniacze: E300, E 306, kwasy organiczne i aromaty? Odpowiedź może zaskakiwać. Tak, posługując sie nazwami chemicznymi i symbolami E, opisać można niektóre składniki zwykłego pomidora. Spore obawy u konsumentów budzą konserwanty. Tymczasem przy bliższej analizie okazuje się, że zupy KNORR ich nie zawierają. Swoją trwałość zawdzięczają temu, iż przygotowywane są z najwyższej jakości warzyw poddawanych suszeniu - naturalnej metodzie utrwalania żywności. Obniżenie poziomu wody w warzywach uniemożliwia rozwój mikroorganizmów, dzięki temu produkty nie psują się. Suszenie, jako metodę przedłużenia trwałości produktów stosujemy przecież także sami np. susząc zebrane jesienią grzyby.Aby wyjaśnić wszelkie wątpliwości konsumentów KNORR stworzył specjalną stronę internetową www.zupa.pl , na której można znaleźć szczegółowe wyjaśnienia nazw i skrótów, jakie pojawiają się na opakowaniach zup KNORR oraz innych produktach spożywczych:- Glutaminian soduPrzez wielu traktowany z dużą dozą niepewności – okazuje się być naturalnym aminokwasem, znajdującym się prawie w każdym rodzaju pożywienia zawierającym białko np. w mięsie czy rybach, ale także w grzybach czy pomidorach. Wytwarza go także organizm ludzki – w mleku karmiących kobiet jest go 10 razy więcej niż w mleku krowim. Ten stosowany w zupach KNORR pozyskiwany jest z buraków cukrowych i zwiększa intensywność smaku wywarów mięsno-warzywnych i przypraw.- Inozynian i guanylan sodu To także substancje wzmacniające smak i zapach. Obie występują naturalnie w żywności głównie w mięsie i grzybach. Otrzymywane w procesie fermentacji skrobi, uwydatniają smak mięsny i grzybowy.- Regulatory kwasowościTo tzw. kwas (lub kwasek) cytrynowy, od lat używany do zakwaszania potraw, stosowany do marynat i napojów zamiast cytryny, jest naturalnym składnikiem wielu owoców i warzyw. Służy do stabilizowania kwasowości wielu produktów: przetworów owocowo-warzywnych, wyrobów cukierniczych, koncentratów, deserów, kisieli, galaretek o smaku owocowym, przetworów rybnych, olejów, tłuszczów, majonezów, musztardy, koncentratów obiadowych, napojów w proszku. Żadna z tych substancji nie jest konserwantem i każda została szczegółowo przebadana pod względem bezpieczeństwa dla zdrowia i może być bez obaw stosowana do żywności.