Depresja poporodowa
Spis treści
Autor Anna Dzikowska
Z pewnością ciąża i czas oczekiwania na dziecko jest szczególnym okresem w życiu każdej kobiety, ale wiąże się także z zadawanymi sobie przez przyszłe mamy pytaniami: czy poradzę sobie? czy będę dobra mamą? czy moje dziecko będzie szczęśliwe?
Nowa sytuacja, potrzeba dostosowania się do zmian zachodzących w życiu młodej mamy oraz stres związany z nowymi obowiązkami może być źródłem niepotrzebnych nerwów a nawet doprowadzić do depresji poporodowej, która dotyka około 10-20% młodych mam. Pierwsze objawy pojawiają się kilka dni po porodzie. Jesteś zmęczona, obolała, no i szpital nie działa na Ciebie optymistycznie. To złe samopoczucie może szybko minąć, ale może także potrwać kilka miesięcy.Oto kilka objawów zwiastujących tą chorobę:- strach, obawy o zdrowie dziecka,- rozdrażnienie, napady paniki i płaczu (bardzo częste)- zaburzenia snu i apetytu- spadek zainteresowania sobą oraz dzieckiem- lęk przed zostaniem sam na sam z dzieckiem- wybuchy złościTrudno przewidzieć kogo ta choroba może dopaść ale jest grono osób szczególnie narażonych na jej występowanie. Do grona tych osób należą mamy, które :- mają skłonności do depresji - przeżyły w niedalekiej przeszłości jakąś tragedię rodzinną- bardzo młody wiek mamy lub odwrotnie – ciąża w starszym wieku- nie mają wsparcia od strony rodziny, samotna matka- urodziły wcześniaka lub chorego dziecka- mają trudną sytuację materialną Jeśli jesteś w grupie ryzyka powinnaś szczególnie zadbać o siebie w czasie ciąży i przygotować się do przyjścia na świat dziecka. W czasie ciąży powinnaś jak najwięcej odpoczywać i relaksować się, nie możesz się przemęczać i nie bierz na siebie zbyt dużo obowiązków. Dobrym pomysłem jest zapisanie się do szkoły rodzenia. A po porodzie każdą wolna chwilę wykorzystaj na sen, część obowiązków związanych z dzieckiem „zwal” na partnera - przecież nie jesteś jedynym rodzicem maleństwa. Nie powinnaś się także drastycznie odchudzać, powoduje to obniżenie cukru we krwi, a co za tym idzie spadkiem nastroju. Staraj się także spędzać czas nie tylko z dzieckiem, ale i z partnerem, wystarczy się przytulić aby poczuć się lepiej W tym okresie bardzo ważne jest wsparcie i pomoc bliskich, ale czasami to nie wystarcza. Jeśli podejrzewasz u siebie depresję poporodową zgłoś się do lekarza specjalisty. Pomoże Ci on rozmową a jeśli będzie to konieczne lekami antydepresyjnymi. Leczenie farmakologiczne trwa długo i leki trzeba przyjmować nawet do kilki miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom, ale mimo to nie należy się zniechęcać gdyż z pewnością skończy się ono sukcesem i będziesz mogła w pełni cieszyć się macierzyństwem
Wersja do druku
Nowa sytuacja, potrzeba dostosowania się do zmian zachodzących w życiu młodej mamy oraz stres związany z nowymi obowiązkami może być źródłem niepotrzebnych nerwów a nawet doprowadzić do depresji poporodowej, która dotyka około 10-20% młodych mam. Pierwsze objawy pojawiają się kilka dni po porodzie. Jesteś zmęczona, obolała, no i szpital nie działa na Ciebie optymistycznie. To złe samopoczucie może szybko minąć, ale może także potrwać kilka miesięcy.Oto kilka objawów zwiastujących tą chorobę:- strach, obawy o zdrowie dziecka,- rozdrażnienie, napady paniki i płaczu (bardzo częste)- zaburzenia snu i apetytu- spadek zainteresowania sobą oraz dzieckiem- lęk przed zostaniem sam na sam z dzieckiem- wybuchy złościTrudno przewidzieć kogo ta choroba może dopaść ale jest grono osób szczególnie narażonych na jej występowanie. Do grona tych osób należą mamy, które :- mają skłonności do depresji - przeżyły w niedalekiej przeszłości jakąś tragedię rodzinną- bardzo młody wiek mamy lub odwrotnie – ciąża w starszym wieku- nie mają wsparcia od strony rodziny, samotna matka- urodziły wcześniaka lub chorego dziecka- mają trudną sytuację materialną Jeśli jesteś w grupie ryzyka powinnaś szczególnie zadbać o siebie w czasie ciąży i przygotować się do przyjścia na świat dziecka. W czasie ciąży powinnaś jak najwięcej odpoczywać i relaksować się, nie możesz się przemęczać i nie bierz na siebie zbyt dużo obowiązków. Dobrym pomysłem jest zapisanie się do szkoły rodzenia. A po porodzie każdą wolna chwilę wykorzystaj na sen, część obowiązków związanych z dzieckiem „zwal” na partnera - przecież nie jesteś jedynym rodzicem maleństwa. Nie powinnaś się także drastycznie odchudzać, powoduje to obniżenie cukru we krwi, a co za tym idzie spadkiem nastroju. Staraj się także spędzać czas nie tylko z dzieckiem, ale i z partnerem, wystarczy się przytulić aby poczuć się lepiej W tym okresie bardzo ważne jest wsparcie i pomoc bliskich, ale czasami to nie wystarcza. Jeśli podejrzewasz u siebie depresję poporodową zgłoś się do lekarza specjalisty. Pomoże Ci on rozmową a jeśli będzie to konieczne lekami antydepresyjnymi. Leczenie farmakologiczne trwa długo i leki trzeba przyjmować nawet do kilki miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom, ale mimo to nie należy się zniechęcać gdyż z pewnością skończy się ono sukcesem i będziesz mogła w pełni cieszyć się macierzyństwem
Najczęściej zadawane pytania
Podobne artykuły:
Wersja do druku
Szukaj
Trendy w kocach na 2026 rok – jakie koce będą najmodniejsze?
Koc w salonie dawno przestał być wyłącznie praktycznym okryciem na chłodne wieczory. Dziś to pełnoprawny element aranżacji wnętrza, który potraf
Rewolucja w Twojej pralni – odkryj moc perełek zapachowych i ciesz się świeżością przez tygodnie
Czy znasz to uczucie rozczarowania, gdy wyjmujesz z szafy ulubiony sweter lub komplet pościeli dla gości, a one zamiast pachnieć świeżością, mają specyf
Leki na zapalenie zatok – jakie opcje leczenia są dostępne?
Zapalenie zatok to częsta dolegliwość, która potrafi skutecznie utrudnić codzienne funkcjonowanie. Zatkany nos, ucisk w okolicy twarzy i ból g
Nocna ekonomia miast - kto pracuje, kiedy inni śpią?
Pojawiająca się nad miastem noc rzadko oznacza zatrzymanie życia. W wielu miejscach to moment, w którym światła przygasają, ale aktywność gospoda
Jakie są objawy i skutki zbyt wysokiego poziomu kortyzolu? Co zrobić, by obniżyć jego poziom?
Kortyzol, nazywany „hormonem stresu”, jest jednym z kluczowych regulatorów homeostazy. W sytuacjach zagrożenia współdziała z adrena




