Jack Kerouac - Big Sur

Bohaterem powieści jest Jack Duluoz, pisarz, alkoholik i neurotyk, odklejony od świata, błąkający się i samotny. To poniekąd alter ego Kerouaca, przywodzące na myśl bohaterów W drodze i Włóczęgów Dharmy, tyle że na innym etapie życia. Mentalnie i fizycznie Duluoz stacza się i zagraża sam sobie, szuka bezpiecznej niszy, kryjówki. Wszystko jednak wymyka mu się z rąk, a jego wyprawy nad Pacyfik, do Big Sur, mające coś zmienić, okazują się daremne: „Żegnaj, Sur— Gadałeś mu kiedy jak woda spotyka wodę—?”.
Książka Kerouaca to proza znad krawędzi, autotematyczne, bolesne wyznanie oraz ironiczny komentarz do legendy kalifornijskiej bohemy. Autor wspomniał kiedyś: „Mój styl zmieniał się: Railroad Earth to eksperymentalne speed-writing, Tristessa była mistyczna, naładowana drzazgami, Podziemni to echo konfesyjnego szaleństwa Notatek z podziemia Dostojewskiego. Big Sur jest ich doprowadzonym do perfekcji połączeniem”.
Nietypowym, ale harmonijnym dopełnieniem powieści jest poemat Morze. Odgłosy Pacyfiku w Big Sur, dołączony na końcu książki.

[…] cała ta historia to gigantyczna komedia, oglądana oczami biednego Ti Jeana (czyli moimi), znanego także jako Jack Duluoz. Przedstawia świat gorącej aktywności, zabawy i szaleństwa, choć także łagodnej słodyczy, oglądany przez dziurkę od klucza, czyli oko Ti Jeana.
    Jack Kerouac    

Kerouac powiedział, że uważa Big Sur za książkę najbliższą ideału. Wielu za najwybitniejszą jego powieść uznaje W drodze – być może mają rację, Big Sur służy jednak innemu celowi. Podczas gdy W drodze niosło inspirację, Big Sur może być odebrane jako ostrzeżenie przed sławą i stylem życia bohemy, które Kerouac w końcu znienawidził.
Michael Savage, booklore.co.uk

Ta książka to nie zwykły dół – to kosmiczny dół. Tak jakby Kerouac cierpiał za nasze grzechy. A przynajmniej takie miałem wrażenie, czytając tę ważną, fascynującą powieść.
Levi Asher, „Literary Kicks”


Jack Kerouac (1922–1969), prozaik i poeta; kronikarz, ikona beat generation i autor tej nazwy. Jego twórczość stała się głosem nieufnej wobec autorytetów młodzieży amerykańskiej i znajduje entuzjastycznych zwolenników w kolejnych pokoleniach. Po ogromnym sukcesie powieści W drodze (1957) ukazało się wiele innych jego książek prozatorskich, nawiązujących do niej tematem i formą, m.in. wydani w Polsce Włóczędzy Dharmy (1958), Podziemni (1958) oraz Wizje Gerarda (1963), w przygotowaniu pierwszy polski przekład jego wczesnej powieści Maggie Cassidy (1953).
Ostatnio staraniem W.A.B. ukazały się nowe wydania W drodze (2011) oraz Włóczęgów Dharmy (2010).