Telewizja Dziewcząt i Chłopców
Spis treści
Autor
Czy łatwo byłoby dziś przykuć uwagę dzieci wychowanych na kolorowych i krzykliwych kreskówkach gawędą o zwierzętach lub poradnikiem dla majsterkowiczów? Raczej nie. Dla pokolenia dzisiejszych czterdziestolatków telewizja - choć czarno-biała – wcale nie była bezbarwna, a programy łączące rozrywkę z edukacją gromadziły młodych entuzjastów przed odbiornikami.

Jak w każdej innej epoce, młodzi ludzie dorastający w latach 60. i 70. łaknęli rozrywki. W jej poszukiwaniu oblegali kina, gromadzili się na zajęciach w domach kultury, pełni emocji wyjeżdżali na letnie kolonie. Siedząc w czterech ścianach własnych domów, do dyspozycji mieli przede wszystkim telewizję. I właśnie z myślą o nich powstała kultowa dziś Telewizja Dziewcząt i Chłopców.
Twórcą cyklu programów dla starszych dzieci był dziennikarz Maciej Zimiński, który w roku 1965 został mianowany zastępcą redaktora naczelnego programów dziecięco-młodzieżowych Telewizji Polskiej. Od początku jego działalności przyświecała idea, aby walor rozrywkowy emitowanych audycji połączyć z funkcją edukacyjną i wychowawczą.
W ramach Telewizji Dziewcząt i Chłopców powstał cały szereg programów, które stały się prawdziwymi przebojami małego ekranu. Pierwszy wielki sukces odniósł magazyn „Ekran z Bratkiem” (jego gospodarzem był sam Zimiński), w ramach którego prezentowano żeglarskie gawędy, kącik gier umysłowych, vademecum małego majsterkowicza, popularne seriale w odcinkach (m.in. „Podróż za jeden uśmiech” i „Przygody psa Cywila”), czy wreszcie program „Niewidzialna Ręka”, zachęcający do spełniania dobrych uczynków.
Rekordy popularności biły także: przyrodniczy „Zwierzyniec”, telewizyjny fanklub pod nazwą „Klub Pancernych” skierowany do wielbicieli serialu „Czterej pancerni i pies”, „Latający Holender”... poświęcony tematyce żeglarskiej. Każdy odcinek tych programów gromadził przed telewizorami miliony młodych widzów. „Zwierzyniec” ukazywał się na antenie dwadzieścia lat, „Ekran z Bratkiem” - dwanaście, „Klub Pancernych” działał w ogromnej skali, a „Niewidzialna Ręka” zrobiła kilka milionów dobrych uczynków - wylicza osiągnięcia Telewizji Dziewcząt i Chłopców Maciej Zimiński.
Za sprawą dokumentu Sławomira W. Malinowskiego poświęconego TDiCh, który zostanie wyemitowany w PLANETE, na ekranie odżyje magia czasów, w których redaktorzy najpopularniejszego medium kierowali się zasadą „bawiąc uczyć, ucząc bawić”, a jednocześnie potrafili zjednać sobie młodych ludzi w całej Polsce.
TELEWIZJA DZIEWCZĄT I CHŁOPCÓW
film dokumentalny
Polska, 2009, 48 min.
reżyseria: Sławomir W. Malinowski
najbliższe emisje
12.09, nd, godz. 20.45, odc. 1/2
12.09, nd, godz. 21.40, odc. 2-ost.
18.09, so, godz. 14.10, odc. 1/2
19.09, nd, godz. 14.20, odc. 2-ost.
24.09, pt, godz. 16.50, odc. 1/2
Wersja do druku

Jak w każdej innej epoce, młodzi ludzie dorastający w latach 60. i 70. łaknęli rozrywki. W jej poszukiwaniu oblegali kina, gromadzili się na zajęciach w domach kultury, pełni emocji wyjeżdżali na letnie kolonie. Siedząc w czterech ścianach własnych domów, do dyspozycji mieli przede wszystkim telewizję. I właśnie z myślą o nich powstała kultowa dziś Telewizja Dziewcząt i Chłopców.
Twórcą cyklu programów dla starszych dzieci był dziennikarz Maciej Zimiński, który w roku 1965 został mianowany zastępcą redaktora naczelnego programów dziecięco-młodzieżowych Telewizji Polskiej. Od początku jego działalności przyświecała idea, aby walor rozrywkowy emitowanych audycji połączyć z funkcją edukacyjną i wychowawczą.
W ramach Telewizji Dziewcząt i Chłopców powstał cały szereg programów, które stały się prawdziwymi przebojami małego ekranu. Pierwszy wielki sukces odniósł magazyn „Ekran z Bratkiem” (jego gospodarzem był sam Zimiński), w ramach którego prezentowano żeglarskie gawędy, kącik gier umysłowych, vademecum małego majsterkowicza, popularne seriale w odcinkach (m.in. „Podróż za jeden uśmiech” i „Przygody psa Cywila”), czy wreszcie program „Niewidzialna Ręka”, zachęcający do spełniania dobrych uczynków.
Rekordy popularności biły także: przyrodniczy „Zwierzyniec”, telewizyjny fanklub pod nazwą „Klub Pancernych” skierowany do wielbicieli serialu „Czterej pancerni i pies”, „Latający Holender”... poświęcony tematyce żeglarskiej. Każdy odcinek tych programów gromadził przed telewizorami miliony młodych widzów. „Zwierzyniec” ukazywał się na antenie dwadzieścia lat, „Ekran z Bratkiem” - dwanaście, „Klub Pancernych” działał w ogromnej skali, a „Niewidzialna Ręka” zrobiła kilka milionów dobrych uczynków - wylicza osiągnięcia Telewizji Dziewcząt i Chłopców Maciej Zimiński.
Za sprawą dokumentu Sławomira W. Malinowskiego poświęconego TDiCh, który zostanie wyemitowany w PLANETE, na ekranie odżyje magia czasów, w których redaktorzy najpopularniejszego medium kierowali się zasadą „bawiąc uczyć, ucząc bawić”, a jednocześnie potrafili zjednać sobie młodych ludzi w całej Polsce.
TELEWIZJA DZIEWCZĄT I CHŁOPCÓW
film dokumentalny
Polska, 2009, 48 min.
reżyseria: Sławomir W. Malinowski
najbliższe emisje
12.09, nd, godz. 20.45, odc. 1/2
12.09, nd, godz. 21.40, odc. 2-ost.
18.09, so, godz. 14.10, odc. 1/2
19.09, nd, godz. 14.20, odc. 2-ost.
24.09, pt, godz. 16.50, odc. 1/2
Najczęściej zadawane pytania
Podobne artykuły:
Jak nazwać psa lub kotaWersja do druku
Szukaj
Klasyka z pazurem. Jak minimalistyczny T-shirt z logo buduje całą stylizację?
Niektóre elementy garderoby mimo upływu lat nie tracą swojego znaczenia i wciąż pozostają podstawą wielu stylizacji. Klasyczny T-shirt z wyrazistym
Zegarek jako prezent – jak dobrać model do stylu i wieku obdarowanej osoby?
Zegarek jest jednym z tych prezentów, które łatwo uznać za klasyczne, ale trudno wybrać naprawdę dobrze. Nie wystarczy zdecydować, czy ma by
Dzień Psa: o czym warto pamiętać, by pies był zdrowy i szczęśliwy?
1 lipca obchodzimy Dzień Psa – święto naszych czworonożnych towarzyszy. To dobra okazja do przypomnienia, że o ich dobrostan powinniśmy dbać każde
Progesteron – czym jest i jaką rolę pełni w organizmie kobiety?
Progesteron to jeden z kluczowych hormonów żeńskich, który reguluje cykl menstruacyjny, umożliwia zajście w ciążę i jej utrzymanie. Jego po
Czy da się oswoić śmierć? Kobiety i literatura o przemijaniu
Kiedy ostatnio rozmawiałaś z kimś bliskim o śmierci – swojej własnej, nie cudzej? Nie o chorobie, nie o pogrzebie sąsiadki, ale o tym, co czujesz, k




