Sama nazwa spaghetti oznacza poprawnie rodzaj makaronu, który stanowi podstawę tej pysznej potrawy. Wbrew naszym przekonaniom pochodzi ona, nie jak w większości myślimy z Włoch, a co ciekawe z Chin. Do Wenecji miała ona przywieziona przez Marco Polo. Pomysł na potrawę szybko rozprzestrzenił się na całe Włochy. Typowe danie spaghetti powinno składać się z porcji świeżo ugotowanego makaronu wymieszanego z odpowiednim sosem i posypanego serem  parmezanem lub pecorino. W regionie Neapolu spaghetti spożywa się za pomocą łyżki i widelca, a w pozostałych regionach Włoch używa się noża i widelca.

Najistotniejszą czynnością podczas przygotowania tej docenionej przez nas potrawy jest odpowiednie przygotowanie makaronu. Prawidłowo powinien on składać się z długich (do ok. 80 cm), prostych i dość grubych nitek. Produkuje się go z twardych odmian mąki pszenicznej tzw. pszenicy durum. Powinniśmy gotować go przez 8-12 minut w dużej ilości osolonej wody (1 litr wody na 100 g makaronu) w nienaruszonej postaci. Po odcedzeniu wody, mieszamy go z sosem i podajemy mocno parujące na stół. Makaronu tego nie należy zalewać zimną wodą. Pamiętajmy również, by ugotowany makaron spaghetti był al dente (wł. na ząb), tzn. lekko twarde, ale nie surowe.

Przygotowanie sosu do spaghetti najczęściej jest sprawą dowolną, ponieważ składniki często dobieramy według własnego uznania.

Najpopularnijsze rodzaje sosów to przede wszystkim:

Sos Carbonara
Sos pochodzi z regionu Rzymu. Wymyślili go alianccy żołnierze podczas II wojny światowej, którzy połączyli włoski makaron z dostępnymi sobie racjami wojskowymi. Carbonara sporządza się z boczku (najlepiej Pancetty), żółtek, parmezanu, sera owczego pecorino, oliwy, soli i pieprzu. Sos przygotowujemy, kiedy makaron jest już gotowy. Na rozgrzanej oliwie przyrumieniamy boczek, gdy jest złocisty, zdejmujemy patelnię z ognia. W miseczce roztrzepujemy jajka z serem, solą i pieprzem, aż otrzymamy kremową masę. Łączymy z boczkiem i makaronem.