Ci, którzy zostali rudym kolorem włosów tak wyjątkowo obdarowani przez naturę, albo ich nienawidzą, albo je kochają. Co jest w tym kolorze, że przez wieki poświęcano mu tyle uwagi?

Należy do najrzadziej występujących cech genetycznych na świecie. Naturalnym kolorem rudym może pochwalić się zaledwie 2% populacji. Najczęściej spotykany jest w Irlandii i Szkocji. Włosy o tym zabarwieniu wynikają z obecności tzw. płynnej melaniny. 46% tamtejszej ludności posiada gen odpowiedzialny za powstawanie koloru rudego, a 14% z nich posiada włosy o tym odcieniu.

Istnieje wiele hipotez, które tłumaczą pochodzenie rudych włosów. Jedna z nich mówi, że ich połączenie z jasną skórą daje przewagę w okolicach, gdzie nie ma zbyt wiele światła słonecznego, ponieważ im mniej melaniny, tym większa produkcja witaminy D w odpowiedzi na promienie słoneczne. Inni uważają, że w rozpowszechnieniu się rudych włosów odegrał rolę dobór płciowy. Jeszcze inni twierdzą, że mniejsza ilość słońca na północy powoduje brak selekcji na chroniącą przed nim ciemną skórę, więc nieszkodliwa jasna karnacja i związane z nią rude włosy mogą się rozprzestrzeniać w wyniku dryfu genetycznego.

Kobiety mające ten kolor włosów przez wieki miały ciężki żywot i niestety niekiedy bardzo krótki, właśnie ze względu na kolor swojej czupryny. Rudy kolor włosów kojarzy się najczęściej z zuchwałością, gwałtownością, indywidualnością i zmysłowością. Rudzielec zawsze wygląda tak, jakby planował właśnie jakąś psotę.

W starożytnym Egipcie rude włosy były postrzegane jako pechowe. Starożytni Grecy wierzyli, że rudowłosi po śmierci zmieniają się w wampiry. Z rudymi włosami malowano obrazy, na których były przedstawiane postacie o tym kolorze włosów: Judasza, Marię Magdalenę, czy Lilith. Dzięki temu pogłębiało się przekonanie, że osoby posiadające ten odcień włosów są grzeszne, lubieżne, skazane na wieczne potępienie. W średniowiecznej europie z rudymi włosami przedstawiane były najczęściej czarownice, kojarzone z nadprzyrodzonymi mocami. W czasach polowań na czarownice rude dziewczęta szły „na pierwszy ogień”. W tamtych czasach rudowłosa kobieta mogła uważać się za pechową – w przenośni i dosłownie.