Nawracające poronienia dotyczą 1% kobiet. Badania dowodzą, że przebieg pierwszej ciąży ma wpływ na kolejne, i tak u kobiety, która nie była w ciąży lub ma dziecko, ryzyko poronienia w takich przypadkach wynosi 5%, natomiast u kobiety, u której jedyna dotąd ciąża zakończyła się niepowodzeniem, nawet, jeżeli było to poronienie, ryzyko kolejnego niepowodzenia sięga 13-20%. Ryzyko to kumuluje się wraz ze wzrostem liczby poronień, po dwóch wynosi od 18 do 28%, a po trzech lub więcej od 30 do 45%. W większości przypadków kobieta po jednym, dwóch poronieniach prawdopodobieństwo zakończenia kolejnej ciąży sukcesem, jest takie samo jak dla kobiety, która w ogóle nie roniła. Po trzech poronieniach z rzędu szansa na pomyślne zakończenie jest większa niż 50%, a po więcej niż trzech większa niż 40%. Jednakże ryzyko poronienia jest większe dla kobiet mających problemy z zajściem w ciąże, niż takie, które tych problemów nie mają. Szanse na szczęśliwe zakończenie w ich przypadku wynosi 70%. Również większe ryzyko poronienia występuje w ciąży mnogiej. Wzrasta jeszcze w przypadku bliźniąt jednojajowych.

Z danych statystycznych wynika, że co szósta ciąża kończy się poronieniem. W latach 90 – tych liczba poronień zamykała się w 60 tys. Lata 2000 – 2001 pokazują, iż liczba ta uległa zmniejszeniu do ok. 40 tys. Nie mniej jednak nadal ciężko jest określić rzeczywistą ilość poronień, dlatego iż dochodzi do nich przed zagnieżdżeniem się zarodka w jamie macicy, wówczas kobieta nie ma świadomości poczęcia. Czasami do poronienia dochodzi kilka dni po spodziewanym terminie miesiączki i wtedy również można nie zdawać sobie sprawy z poczęcia.

Po poronieniu należy powstrzymać się od współżycia do kolejnego krwawienia miesiączkowego. Należy unikać również wysiłku fizycznego i gorących kąpieli. W przypadku poronienia całkowitego samoistnego ( dotyczy ciąży do ok. 8 tyg.) powrót płodności z potencjalną możliwością poczęcia obserwujemy już w 1 cyklu po poronieniu. Natomiast po zabiegu wykonanym po poronieniu niekompletnym ( dotyczy ciąż pow. 8 tyg.) należy odczekać 3 – 6 m-cy, co umożliwi prawidłowe zagojenie ran narządu rodnego. Bardzo ważne, jak zawsze w takich przypadkach jest wsparcie bliskich osób. Duże znaczenie ma rola partnera i własnej matki, która jest kobietą i najlepiej potrafi zrozumieć swoją córkę, która właśnie straciła dziecko. Nie na darmo również mówi się, że czas leczy rany i w tym przypadku jest to niewątpliwie prawdą, która powinna skutkować kolejną ciążą.