Na niedobór magnezu narażone są przede wszystkim osoby ciężko pracujące fizycznie lub psychicznie, narażone na stres, a także uczniowie, studenci, kobiety w ciąży i w okresie menopauzy oraz wszyscy, którzy nie dostarczają swojemu organizmowi wartości odżywczych w odpowiedniej diecie.

Pierwsze oznaki niedoboru magnezu mogą być przez nas bagatelizowane. Nasilające się jednak i nieustępujące objawy uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie naszego organizmu. Do głównych i najczęściej spotykanych symptomów zaliczamy: problemy z koncentracją, zaburzenia rytmu serca, podatność na zmiany nastroju oraz kurcze łydek

Wszystkim, którzy odczuwają podobne objawy zaleca się przyjmowanie magnezu w postaci tabletek, aby znormalizować poziom wspomnianego pierwiastka w organizmie. Magnez stabilizuje funkcje układu nerwowego i usprawnia pracę szarych komórek. Biorąc udział w przemianie węglowodanów, białek oraz tłuszczów, warunkuje dostawę energii do tkanek i komórek organizmu, zwłaszcza do wrażliwych na jej niedobór komórek nerwowych mózgu. Zmniejsza też ich nadpobudliwość, działając na organizm uspokajająco. Poprawia pamięć i myślenie.

Ma również dobroczynne działanie na układ naczyniowo-sercowy i zmniejsza ryzyko wystąpienia zawału. Magnez nie tylko zapobiega chorobom serca, ale wspomaga ich leczenie. Jeśli w organizmie brakuje magnezu, ściany naczyń krwionośnych mogą się obkurczać, a to prowadzi do wzrostu ciśnienia krwi. Przeciwdziała powstawaniu skrzepów oraz niebezpiecznej arytmii.
Wapń powoduje skurcz mięśni, a magnez ich rozkurcz. Jeżeli istnieje równowaga pomiędzy tymi pierwiastkami, mięśnie zachowują właściwe napięcie i moc. Ponadto magnez stanowi istotny składnik kości i zębów. Zapobiega również niektórym objawom zespołu napięcia przedmiesiączkowego, tj. bólom i zawrotom głowy, apetytowi na słodycze, wahaniom nastroju.

Aby zachować zdrowie codziennie powinniśmy dostarczyć organizmowi 300–400 mg magnezu. Gotowanie powoduje stratę 30–75% tego pierwiastka, dlatego warzywa i owoce najlepiej jeść na surowo. Możemy także zapytać swojego lekarza rodzinnego w jakiej postaci najlepiej będzie nam przyjmować ten pierwiastek, ponieważ nie wszystkim zaleca się przyjmowanie go w chemicznej postaci.