Peeling skóry

Autor: Joanna Kurmanow Dodano: 2005-02-09

Strona główna > Dział: Uroda > Artykuł: Peeling skóry

Peeling skóry

Peelieng( złuszczanie naskórka /skóry z następową jej regeneracją)

O wygładzaniu skóry twarzy myślały już kobiety w 1560 roku przed Chrystusem. Informację tą posiadamy dzięki papirusowi z Eber, w którym to dokładnie opisano metody usuwania zmarszczek, barwienia włosów i brwi z użyciem substancji roślinnych i minerałów ( m.in. wapień, gorczyca).

W 1903 roku po raz pierwszy MacKee – lekarz dermatolog – użył fenolu do leczenia blizn potrądzikowych. Dwa lata później Kromayer zastosował obracającą się okrągłą tarkę oraz specjalną skrobaczkę w leczeniu przebarwień, blizn potrądzikowych oraz rogowacenia skóry. Jest on nazwany ojcem dermabrazji. Nowoczesną technikę dermabrazji z użyciem szybko obracającej się, okrągłej, szorstkiej szczotki została wprowadzona w 1953 roku przez Kurtin’a. Wynalazkiem ostatnich lat zastosowanym do wygładzania skóry twarzy są lasery.

Peelingi możemy podzielić:

- w zależności od głębokości na :

a. powierzchowne (do warstwy brodawkowatej skóry),

b. pośredniej grubości (do górnej części warstwy siateczkowatej skóry)

c. głębokie (do połowy warstwy siateczkowatej skóry)

- w zależności od sposobu wykonywania na :

a. mechaniczne

b. chemiczne

c. fizyczne

PEELING CHEMICZNY ( chemiczne złuszczanie, chemiczna chirurgia, peeling skóry)

Polega na nałożeniu na skórę jednego lub kilku czynników złuszczających, co powoduje zniszczenie części naskórka i / lub skóry właściwej z następową odnową komórek naskórkowych i skóry właściwej postepująca z nieuszkodzonych przydatków skóry. W zależności od czynnika chemicznego, stężenia, sposobu aplikacji oraz grubości skóry i lokalizacji zmiany, peelingi możemy podzielić na:

1. głębokie- do połowy warstwy siateczkowatej skóry

2. pośredniej grubości – do górnej części warstwy siateczkowatej skóry

3. powierzchowne –do warstwy brodawkowatej skóry

Przedstawicielami tej grupy środków są m.in. kwas trójchlorooctowy (TCA), retinol, kwas salicylowy, fenol, alfahydroksykwasy (kwasy owocowe – kwas glikolowy, mlekowy, jabłkowy, cytrynowy), a także gotowe, przygotowane z kilku składników preparaty.

Wskazania do zastosowania peelingu chemicznego to:

1. starzenie się skóry wywołane słońcem, w tym elastoza słoneczna, powierzchowne zmarszczki, przebarwienia posłoneczne, rogowacenie starcze

2. zaburzenia pigmentacji skóry, w tym melanoderma po ciąży, po stosowaniu pigułek antykoncepcyjnych, pozapalne zmiany przebarwieniowe,

3. powierzchowne blizny

4. blizny potrądzikowe, po ospie

5. dodatek po chirurgicznym face – liftingu w celu wygładzenia siatki zmarszczek

Powikłania po peelingu chemicznym można podzielić na przejściowe oraz stałe.
Przykładem tych pierwszych są zmiany pigmentacji, zakażenie bakteryjne i wirusowe, zaczerwienienie poniżej 3 miesięcy, obrzęk. Powikłania z drugiej grupy to: zaczerwienienie trwające ponad 3 miesiące, przerosłe blizny, atrofia skóry, przebarwienia i odbarwienia stałe, w przypadku stosowania fenolu - objawy ogólnoustrojowe– nieprawidłowości w pracy nerek, wątroby, serca.

Najczęściej używanymi preparatami do peelingu chemicznego w medycynie estetycznej są: kwas glikolowy, kwasy trójchlorooctowe ( TCA) oraz fenol ( kwas karbolowy).

Kwas glikolowy

Obecnie jeden z najczęściej stosowanych alfahydroksykwasów. W naturze występuje w soku z trzciny cukrowej. Jego zastosowanie w niskich stężeniach powoduje efekt odświeżenia skóry, natomiast wyższe stężenia ( 50 – 70 %) - dzięki zatrzymywaniu wody - zmniejszają nadmierne rogowacenie naskórka. Można go używać seriami, z przerwami 1 – 4 tygodniowymi. Takie seryjne zastosowanie powoduje wzrost aktywności fibroblastów, zwiększenie wytwarzania kolagenu oraz elastyny co w konsekwencji przywraca skórze elastyczność i blask.

[1] [2] Dalszy ciąg artykułu

Twój komentarz dodaj

Inne artykuły:

Peeling skóry

Galeria

Moda