Nie czuję się gwiazdą. Gdybym musiała jakoś się określić, chciałabym, żeby postrzegano mnie po pierwsze jako istotę ludzką, po drugie jako pacyfistkę, a po trzecie – niech będzie – pieśniarkę folk – mówi o sobie. Reżyserka Mary Wharton, podążając za Baez podczas jej światowego tournée w latach 2008 – 2009, pokazała ją jako wybitnie utalentowaną artystkę folkową, która uczyniła z muzyki oręż do walki ze złem, wojną i niesprawiedliwością.

Gdy miała 10 lat, zamieszkała z rodziną w biednym i rasistowskim Bagdadzie. Z powodu ciemnej karnacji brano mnie za Arabkę… Wtedy zrozumiałam, jak czuje się ktoś obcy – mówi. Ówczesne doświadczenia wpłynęły na jej dalszą życiową postawę. Protestowała będąc jeszcze uczennicą, chociażby przeciw ćwiczeniom podczas symulacji nalotu. Później, już jako królowa muzyki folk, przeciwna polityce biernego oporu Ghandiego, działała w myśl poglądu Martina Luthera Kinga. Mówiono o niej, że jest zaangażowaną pieśniarką dążącą do stworzenia Państwa Pokoju. Zachęcała rekrutów z Oakland, aby rezygnowali ze wstępowania do wojska w imię „złej wojny”, za co trafiła do aresztu. Według niej każdy pacyfista wychodzi z niego nastawiony jeszcze bardziej pokojowo. Podczas wizyty w 1972 roku w Hanoi w Wietnamie przeżyła jedenastodniowe bombardowanie. W Sarajewie, gdzie na prośbę Lionela Rosenblatta zagrała koncert, ujrzała „miasto – koszmar” i mieszkańców zmagających się z brakiem prądu, wody i jedzenia.

Film pokazuje, jak zaangażowana piosenkarka może wpłynąć nie tylko na pokolenia artystów, ale także na ludzi na całym świecie. Joan Baez swoimi piosenkami i pacyfistyczną działalnością wskazywała na ówczesne problemy: biedę, łamanie praw człowieka oraz szeroko pojęte zło, niesione przez wojnę.

Dokument o życiu, twórczości i aktywistycznej działalności Joan Baez w najbliższą sobotę, 26 czerwca o godz. 20:45 w kanale Planete.