Juliette przez cały czas odsiadywania wyroku nie miała kontaktu z żadnym z członków swojej rodziny. Została wykluczona i wykreślona, zdana sama na siebie. Nauczyła się z tym żyć - nie potrzebuje nikogo i niczego. Kiedy pod swój dach przygarnia ją Lea, młodsza siostra, Juliette wcale nie czuje wdzięczności. Dzięki czułości Lei i jej rodziny początkowa niechęć i dystans znikają, a kobieta zaczyna wracać do normalnego życia. Ożywają wspomnienia i skrywane marzenia. Juliette uczy się rozmawiać z ludźmi, zdobywa pracę i oswaja się z rzeczywistością. Spod grubego pancerza, pod którym się schowała, przeziera bardzo wrażliwa i potrzebująca miłości istota.

 - Ten film to świetny przykład francuskiej tradycji melodramatycznej, na najwyższym poziomie. Jest klasyczny w technice, ale nie scenariuszu. To pełen zadumy, prowokujący film, w którym akcja rozwija się powoli, bo opowiada o naturze ludzkiej, o trudnych i kruchych relacjach, które czynią z nas ludzi, o tym, że jeśli będziesz się starać wystarczająco mocno, możesz odzyskać duszę. - Los Angeles Times