Należy przewidzieć, że dziecko będzie chciało wiedzieć kiedy mama lub tata wrócą dlatego przed pożegnaniem się trzeba powiedzieć dziecku „teraz będziesz się bawił, potem zjesz śniadanie i obiad , znów się pobawisz a potem mama przyjdzie po ciebie”. W ciągu kilku pierwszych tygodni dobrze jest zaczerpnąć kilku informacji od wychowawczyni o tym jak dziecko radzi sobie w grupie.
1. Jaki jest stan psychofizyczny dziecka? Czy męczy go przebywanie w dużej grupie osób i hałas?
2. Jak zachowuje się ono po wyjściu rodzica?
3. Jeżeli dziecko jest bardzo ruchliwe, czy ma możliwość wyładowania się w ćwiczeniach ruchowych?
4. Jeżeli dziecko przejawia dużą wrażliwość emocjonalną i potrzebuje być objęte szczególną opieką przez wychowawców, czy w ciągu tygodni jego emocjonalny stan się poprawia czy ulega pogorszeniu?
5. Czy występują u dziecka trudności w koncentracji uwagi i zmęczenie a co za tym idzie jak reaguje ono na ćwiczenia wyciszające?
6. Czy przedszkole i zabawki podobają się dziecku, czy lubi się ono dzielić z innymi swoimi ulubionymi?
7. Czy dziecko przestrzega zasad bezpiecznego zachowania w grupie i czy wywiązuje się ze swoich obowiązków (składa zabawki)?
8. Czy dziecko włącza się aktywnie do zajęć z innymi dziećmi a może woli bawić się samo i jakie zabawy są dla niego ciekawe?
9. Czy dochodzi w grupie do agresji i jakie sytuacje wzbudzają ją w dziecku?
10. Czy dziecko wymaga pomocy w czynnościach samoobsługowych i jak sobie radzi samodzielnie?
11. Czy w zachowaniu dziecka można zaobserwować niepokojące objawy (płacz, apatia, brak zainteresowania zabawą, brak apetytu, bóle głowy, moczenie się, zanieczyszczanie, ataki histerii, agresja, wycofanie)?
Poniżej prezentujemy najczęściej pojawiające się pytania Rodziców na przykładzie nadesłanych listów oraz e-maili (pisownie w oryginale):
Problem 1
Mój Maciuś od kilku tygodni przebąkuje, że nie pójdzie do przedszkola. Że chce zostać ze mną w domu, że będzie grzeczny. A tam na pewno będzie smutny, itp. Jak wytłumaczyć dziecko, co to jest przedszkole. Jak wytłumaczyć to, że nie będziemy się już widzieć cały dzień i że przedszkole to możliwość poznania innych dzieci, kolegów, koleżanki?
Pomoc Psychologiczno-Pedagogiczna Kędzierska i Braun Wrocław
Dziecko poznaje świat przez zabawę. Proponuje zabawę w przedszkole pacynkami, rysowanie go i przećwiczenie różnych sytuacji, w których warto zwrócić się do pani wychowawczyni o pomoc oraz przedstawienie dziecku planu zajęć, że są wspólne zabawy, posiłki i jest poobiedni odpoczynek. Warto dziecku pokazać wcześniej sam budynek i plac zabaw. Możemy również podzielić się z dzieckiem swoimi doświadczeniami z przedszkola jak na początku było nam smutno a potem daliśmy sobie rade. Należy utwierdzać dziecko w tym , że mama je kocha i nie idzie ono do przedszkola bo jest niegrzeczne tylko po to by się uczyć i bawić. Mama musi iść do pracy zarabiać pieniążki a dzieci idą do przedszkola by rysować i bawić się z innymi dziećmi. Ważna jest postawa rodzica w tych dniach przygotowań jego cierpliwość oraz radzenie sobie ze stresem dziecka. Nie dajmy się wyprowadzić z równowagi narzekaniami o tym , że w przedszkolu będzie smutno. Trzeba wykazać się konsekwencją i dać dziecku szansę by spróbowało radzić sobie pod okiem wychowawczyni. Jeżeli rodzic potraktuje pójście dziecka do przedszkola jako wyzwanie i uwierzy w to, że sobie ono tam poradzi oraz zacznie od najmłodszych lat uczyć samodzielności wzmacniając w dziecku poczucie wiary w siebie to szanse, że dziecko poradzi sobie w przedszkolu będą dosyć duże.
Problem 2
Kacper bardzo ostatnio smutnieje przy każdej okazji, kiedy mowa o przedszkolu, o zmianach, jakie od 1 września zajdą w naszym domu. Ja wracam do pracy po urlopie wychowawczym, a synek do przedszkola z czego się bardzo cieszę. Niemniej trudno mi się odnaleźć w tej sytuacji, bo Kacper naprawdę mocno przeżywa to, że chcę go gdzieś oddać - jak to nazywa. Jestem zdumiona, że tak duży stres towarzyszy mojemu dziecku. Jak można to złagodzić? Czy są jakieś gry, zabawy, czy też sprawdzone rozwiązania, aby dziecko zrozumiało istotę przedszkola?
Pomoc Psychologiczno-Pedagogiczna Kędzierska i Braun Wrocław
Dziecko uczy się adaptować do nowych warunków przez doświadczanie ich. Musi poczuć na własnej skórze, co to znaczy być przedszkolakiem, bawić się w grupie i być samodzielnym. Dobrym pomysłem na zmniejszenie lęku w związku z pójściem do przedszkola mogą być zajęcia adaptacyjne przeznaczone dla dzieci 2 i 3 letnich, które stwarzają okazję do zabawy i współpracy oraz nawiązania głębszych relacji z rówieśnikami. W niektórych przedszkolach dzieci poznają nowe miejsce w obecności rodziców, co sprawia, że łatwiej później oswajają się z życiem przedszkolnym. Należy pokazać również dziecku drogę do przedszkola i mówić jak najwięcej miłych rzeczy by dziecko miało pozytywne skojarzenia. Każde obawy należy omówić i wspierać malucha w chwilach niepokoju. Dobrym rozwiązaniem jest również zabawa w przedszkole pacynkami, rysowanie go i przećwiczenie różnych sytuacji, w których warto zwrócić się do pani wychowawczyni o pomoc. Możemy również podzielić się z dzieckiem swoimi doświadczeniami z przedszkola jak na początku było nam smutno a potem daliśmy sobie rade. Staramy się włączyć dziecko do przygotowań, kupując wyprawkę by mogło się ono z nią co oswoić ułatwi rozpoznawanie swoich rzeczy. [1] [2] [3] Dalszy ciąg artykułu
Zapraszamy do dyskusji...
Twój komentarz dodaj
Inne artykuły:
