W momencie ukłucia zarażona samica wprowadza do organizmu człowieka ślinę ze sporozoitami pierwotniaka. Po wstępnej replikacji w wątrobie pasożyt atakuje krwinki czerwone, w których namnaża się powodując ich rozpad. Do niekonwencjonalnych bądź rzadkich sposobów transmisji zarazka należą: przeniesienie zarażenia wskutek przetoczenia zainfekowanej krwi (transfussion malaria), zarażenie za pośrednictwem zanieczyszczonych igieł lub strzykawek (needle malaria – narkomani, zarażenia szpitalne), wniknięcie zarodźców zimnicy bez udziału samicy komara widliszka (kontakt z krwią chorego, zarażenia laboratoryjne), zarażenia drogą klasyczną na terenach odległych od obszarów endemicznego występowania zimnicy (airport malaria, harbour malaria, luggage malaria, cargo malaria, taxi malaria, Odyssean malaria). W ostatnim z wyżej wymienionych przypadków samice komarów zostają przetransportowane na pokładach samolotów lub statków. W Europie swoiste rejony zagrożenia malarią znajdują się wokół dużych portów lotniczych (Zurych, Wiedeń-Schwechat, Berlin, Frankfurt nad Menem, Amsterdam-Schiphol, Londyn-Heathrow). Zarażenia wewnątrzmaciczne doprowadzają do poronienia, obumarcia płodu lub wystąpienia malarii wrodzonej.

Rozwój tanich linii lotniczych, poprawa kondycji finansowej Polaków, w miarę stabilna sytuacja polityczna większości turystycznych rejonów świata, ”mocna” złotówka sprzyja podróżowaniu, zwłaszcza wycieczkom do krajów o ciepłym i gorącym klimacie. Według prognoz Światowej Organizacji Turystyki roczna liczba podróżujących przekroczy w 2010 roku 1 miliard. Według danych Urzędu Lotnictwa Cywilnego w roku 2007 podróżowało samolotami 17 milionów pasażerów z Polski. Rokrocznie około 30 milionów ludzi z terenów niemalarycznych podróżuje do strefy zagrożenia zimnicą. Spośród nich prawie 30 tysięcy zostaje zarażonych.