Wraz z czasem trwania snu zmienia się relacja pomiędzy fazami REM (faza marzeń sennych) a tymi fazami, podczas których gałki oczne nie poruszają się szybko. Po pierwszych miesiącach życia zmniejsza się wprawdzie systematycznie ogólny czas trwania snu, jednak czas trwania faz REM pozostaje w przybliżeniu jednakowy. Zakłada się, że ma to ogromne znaczenie dla psychiki człowieka: w śnie REM przerabia nasz mózg problemy minionego dnia, „przerabiamy dzień”. Jeżeli tej fazy REM brakuje, gdy na przykład ktoś idzie do łóżka w stanie upojenia alkoholowego, ma następnego ranka wrażenie, że jest wyczerpany. Sen nie był relaksujący. Jeśli brakuje snu – REM, brakuje wypoczynku dla mózgu.

Są ludzie, którzy twierdzą, że potrzebują niewiele snu, że śpią najwyżej dwie lub trzy godziny! Rzeczywiście są tacy ludzie. Ci ludzie żyją niebezpiecznie. W przeciwieństwie do tych osób, a jest ich większość, którzy śpią 7-9 godzin na dobę, jest prawdopodobieństwo szybszego zgonu u krótko śpiących, w każdym przedziale wiekowym, dwukrotnie większe. Wydaje się, że podczas snu wiele się dzieje w naszym mózgu, a to potrzebuje czasu. Tyle czasu, że trzygodzinny sen nie wystarcza. Ciało i psychika człowieka ponoszą w takim wypadku nawet tego rodzaju szkody, że skutkuje to skróceniem życia.

We śnie, w owej fazie dnia lub nocy, w której odcięci jesteśmy od świata zewnętrznego, odbywają się pomiędzy komórkami mózgu oraz pomiędzy mózgiem a komórkami ciała wysoce intensywne procesy. Możemy tę aktywność mierzyć poprzez pomiary we krwi i w płynie rdzeniowo-mózgowym. Niestety nauka stawia dopiero hipotezy dotyczące prawdziwych związków. Powinniśmy uświadomić sobie fakt, jak mało w ogóle wiemy. Kilka liczb potwierdza to: nasze ciało zbudowane jest z ok. 80-100 bilionów komórek. My nie jesteśmy w stanie skonstruować nawet jednej funkcjonującej komórki, nawet nie potrafimy w pełni opisać wszystkich procesów biochemicznych wewnątrz jednej jedynej komórki ciała.

Niedawno prasa donosiła, że długodystansowiec, który przebiega wiele kilometrów lub tancerka, która tańczy w ekstazie,  produkuje podczas przemiany materii mózgu substancję o działaniu zbliżonym do opium. W mózgu powstaje pewnego rodzaju autoznieczulenie, konieczne aby nie uświadamiać sobie bólu powstającego w wyniku takiego długiego wysiłku. Betaendrofiną została nazwana ta substancja. W międzyczasie odkryto ponad 40 takich endrofin o różnych funkcjach. Również za dużo snu wydaje się być nie całkiem bezpieczne. Czuwać, przetwarzać nowe wrażenia, wydaje się być równie ważne dla czynności mózgu jak niezdolność przetwarzania we śnie wszystkich zebranych wrażeń.