Znaleźć w nim można zamyślenie nad paradoksem języka:  jasną niejasnością i niejasną jasnością, nad ontologią nazwanego i przewrotnością referencji. Są wspomnienia, przyjaciele i monolog starej jabłoni powalonej przez wiatr. Są ślady wędrówki po Rzymie, jest Czesław Miłosz, Zbigniew Herbert,  Dante i Tintoretto. Dojrzała mądrość Poetki każe jej też  pytać o przemijanie: „co będzie dalej?” i odpowiadać – Nie pytać. 

 Premiera książki 14.05.09 r.