Niby wszystko wygląda tak samo: Wigilia, pasterka, choinka, ale, jak to mówią, „diabeł tkwi w szczegółach”. W Wigilię Bożego Narodzenia (Véspera do Natal) w portugalskich domach nie może zabraknąć dwóch rzeczy: specjalnie przyrządzonego dorsza (bacalhau) i świątecznej szopki (presepio), nad której przygotowaniem pracują zazwyczaj całe rodziny. Zgodnie z tradycją aż do pasterki brakuje w szopce Dzieciątka Jezus, które symbolicznie zajmuje swoje miejsce dopiero po północy. W zależności od regionu, szopki wyglądają nieco inaczej. W Algarve na przykład są to zazwyczaj bardzo skromne konstrukcje, składające się ze schodków, na szczycie których stoi Dzieciątko Jezus. W Funchal na Maderze specyficzna budowa terenu zainspirowała mieszkańców do przekształcenia miasta w jedną, gigantyczną szopkę, którą oświetlają uliczne lampy. W niektórych portugalskich domach szopki przyozdabia się kwiatami i owocami, a przed budowlą ustawia się małe poletka, na których na początku grudnia zasadza się ziarna zbóż. Domownicy pielęgnują rośliny aż do Święta Trzech Króli, kiedy to przesadza się je w inne miejsce, życząc sobie dobrych zbiorów w nadchodzącym roku.