Majorka każdemu z nas niewątpliwie kojarzy się z plażą, morzem, słońcem i imprezami. Znajdziemy tu wszystko, co niezbędne jest do urlopowego wypoczynku. Od skalistych klifów na północy po piaski i bajecznie turkusową wodę na południu. Wszystko to sprawia, że każdy wielbiciel plażowania i sportów wodnych znajdzie tu coś dla siebie. A jeśli dodać do tego ponad 300 słonecznych dni w roku, wspaniałe sklepy i niesamowite dyskoteki, to mamy przepis na wakacyjny sukces.


Majorka jest turystycznym rajem, który rozpieszcza słońcem, lazurowymi wodami morza, bujną roślinnością i palmami. Na Majorce znajdziemy mnóstwo uroczych widoków: stare klasztory, romantyczne miasteczka, zaciszne wioski, rzeźbione balkony, patia pełne kwiatów i majestatyczne góry. Majorka jest szczególnie interesująca wiosną, kiedy wyspa kwitnie i tonie w zieleni i w barwach tysięcy kwiatów. Typowy sezon turystyczny zaczyna się w kwietniu i kończy w listopadzie. Wakacje na Majorce można spędzić na północnym wybrzeżu usłanym klifami lub na popularniejszym i lepiej zagospodarowanym południu, które dominuje rozległymi i piaszczystymi plażami.
     Jeszcze w pierwszej połowie XX w. Majorka była to sennym rolniczym zaściankiem, zapomnianym i pozostawionym samemu sobie. Wszystko zmieniło się po II wojnie światowej za sprawą masowej turystyki, czego ceną były jednak głębokie przemiany społeczne i oszpecenie fragmentów wybrzeża.. Reszta Majorki jest znacznie słabiej zagospodarowana niż wiele innych regionów Hiszpanii kontynentalnej.








Migdałowa wyspa
Mimo mnóstwa drzew pomarańczowych, chlebowca świętojańskiego i drzew oliwnych, które widzimy na Majorce, to nie one są najważniejsze dla miejscowych. Sztandarowymi drzewami Majorki są migdałowce, które tak naprawdę można je zobaczyć dosłownie wszędzie, choć najbardziej rzucają się w oczy w lutym, czyli w porze kwitnienia. Jak głosi legenda –- obsypane białym kwieciem migdałowce stanowiły prezent miejscowego księcia dla jego skandynawskiej żony żalącej się, że tęskni za widokiem śniegu. Migdały to jeden ze głównych produktów Majorki –te najsłodsze, z drzew kwitnących na biało, zjada się bądź wykorzystuje do produkcji likieru. Wspaniałe są ciastka migdałowe. Odmiany gorzkie (z drzew o różowych kwiatach) wykorzystuje się w kosmetyce.






Palmowa stolica

    Palma de Mallorca to stolica i jednocześnie największe miasto wyspy. To jedyne na Balearach miasto z prawdziwego zdarzenia, a tym samym jest gwarnym i szczycącym się bogatą historią ośrodkiem, którego okazałe rezydencje i zachwycająca gotycka katedra zupełnie nie przystają do oczekiwań wielu turystów. Do dziś dowody na istnienie kultury muzułmańskiej i rzymskiej widać w starej części miasta. W labiryncie wąskich uliczek można się zgubić, podziwiając piękne, bogato zdobione fasady kamieniczek. Nad całym miastem góruje położona nad morzem gigantyczna katedra La Seu. Świątynię postawiono na polecenie XIV-wiecznego króla Jaumea I, wdzięcznego niebiosom za ocalenie podczas sztormu na morzu oraz za zwycięstwo nad Maurami. Stojący obok Palau de S’`Almudaina to po części muzeum, ale służy on też jako siedziba dowództwa wojskowego i rezydencja Juana Carlosa I –- króla Hiszpanii, który przynajmniej raz w roku odwiedza Majorkę.
    Inne ciekawe, warte zobaczenia w stolicy to budynek giełdy Sa Llotja czy jedyny zamek na planie koła w całej Hiszpanii –- Bellver, z którego roztacza się piękny widok na wybrzeże. Z kolei w nowej części Palmy królują luksusowe jachty, letnie rezydencje rodziny królewskiej, gwiazd i niesamowite dyskoteki, w których przez cały rok można się bawić pod gołym niebem. Palma jest też często celem wypadów zakupowych (buty, ubrania, kosmetyki), choć tak naprawdę w licznych, konkurujących ze sobą sklepach w przyplażowych wioskach turystycznych ceny są atrakcyjniejsze.





Miasto Chopina

    Valldemossa to niewielkie miasteczko położone na zboczach gór Sierra de Tramuntana. Polakom szczególnie jest bliska ze względu na Fryderyka Chopina i George Sand, którzy spędzili tu trzy miesiące zimą na przełomie 1838 /39 r . W tym czasie Chopin skomponował 24 preludia, a Sand napisała m.in. "Zimę na Majorce". W pomieszczeniach muzealnych, które zajmowali artyści, wisi słynne zdjęcie Chopina, zrobione na rok przed jego śmiercią, oraz oprawiony w ramkę kosmyk włosów kompozytora, który przechowywała w papierze Sand.


Królewski sport

    Najpopularniejszą aktywnością fizyczną,a jaką można śmiało uprawiać na Majorce, są różnego rodzaju sporty wodne. Wiele ośrodków specjalizuje się w prowadzeniu kursów i wypożyczaniu sprzętu. Można nauczyć się jazdy na nartach wodnych, windurfingu, surfowania na falach oraz nurkowania. Oprócz sportów wodnych na Majorce można uprawiać jazdę konną, kolarstwo, trekking, ale chyba nic swą popularnością nie przewyższa golfa. Na Majorce są 22 pola golfowe (dla porównania w Polsce – 15). Ten królewski sport ukochała sobie arystokracja z całego świata. Jednak pola golfowe są otwarte dla wszystkich, a spadające ceny z ich korzystania zachęcają zwykłych gości hotelowych to spróbowania sił w golfie.






Balearskie smakołyki

    Tradycyjna kuchnia balearska, zbliżona jest do katalońskiej. Nie jest zbyt wyrafinowana, ale typowe dla niej pożywne mięsne zupy, owoce morza i ostro przyprawiane dania mięsne zadowolą niejednego smakosza. Do końca XIX wieku większość mieszkańców Majorkańczyków Majorki utrzymywała się z uprawy ziemi i rybołówstwa. Jedzenie po ciężkiej pracy musiało być pożywne, toteż kuchnia opierała się na płodach rolnych i owocach morza przygotowywanych na oliwie z oliwek i smalcu. Pożywne dania i zupy do dziś znajdują miejsce w regionalnym menu. Prawdziwi koneserzy rozkoszują się smakiem sopas mallorquinas – zup majorkańskich, gotowanych w jednym garnku (najlepsze z garnka glinianego - greixonera). Wkłada się do niego kapustę, wieprzowinę lub jagnięcinę, kiełbasę, warzywa i cienkie, suszone kromki chleba. Arroz brut („"brudny ryż”"), tj. mieszanka warzyw, mięsa z królika, drobiu i wieprzowiny, majorkańskiej kaszanki i pasty mięsnej (butifarra i sobrasada, „"zabrudzone”" żółtym szafranem i pikantną, czerwoną papryką). Smakoszy ryb zachwyci z pewnością caldereta de pescado, czyli suchy, cienko krojony chleb moczony w wywarze, któremu ryba (7-8 różnych gatunków) i cebula nadają wyjątkowy smak. Langosta con conejo (homar z królikiem), lomo con col (wieprzowina z kapustą) oraz frito mallorquin (ziemniaki, warzywa i podroby jagnięce lub wieprzowe) to bardziej egzotyczne, lecz nie mniej popularne dania. Koniecznie trzeba odwiedzić też jakąś cukiernię (pastisseria), by skosztować miejscowych słodyczy, a zwłaszcza chluby balearskiej gastronomii, jaką są niewątpliwie ensaimadas (rodzaj zawijanych bułeczek z ciasta francuskiego).
     W każdym sklepie z pysznymi likierami, przed zakupem możemy próbować trunków do woli i za darmo. Najbardziej typowe to anyżkowy hierbas oraz karmelowy, barwiony owocami z drzewa świętojańskiego palo, ale są też o smaku np. malinowym, kawowym i oczywiście migdałowym.






Majorka w pigułce:
Dolot: Na Majorkę docierają z Polski samoloty czarterowe. Lot trwa ok. 3,5 godziny. Jeśli chodzi o połączenia rejsowe, za pośrednictwem latającej z portów niemieckich linii Air Berlin podróż będzie kosztować nas jedynie ok. 70 euro
Język : hiszpański oraz kataloński
Banki - czynne są tylko przed południem (9.00-13.00). Kantory wymiany walut czynne są często również po południu i w weekendy
Waluta - euro
Foto - nie wolno fotografować obiektów policyjnych i wojskowych
Autobusy - kursując po wyspie, często istnieje konieczność przesiadki w Palmie de Mallorca. Bilety można kupić u kierowcy. Istnieje tutaj zasada, wsiadania do autobusu wejściem przy kierowcy, a wysiadania tylnymi drzwiami.
Taksówki - w Palmie taksówki są czarne z kremowym dachem i maską. Na trasach miejscowych płaci się zawsze według wskazań taksometru plus dodatkowo za każdą sztukę bagażu oraz za kurs nocny lub w niedzielę.
Wynajem samochodu - do wynajmu potrzebny jest paszport/dowód osobisty i prawo jazdy (polskie lub międzynarodowe, trzeba być jego posiadaczem co najmniej rok i mieć ukończone 21 lat)
Napiwki - według uznania: do 10 procent sumy rachunku. Na napiwki oczekują: personel hotelu, kelnerzy, obsługa parkingu, obsługa stacji benzynowej, taksówkarze.
Ceny - stołując się w tańszych barach i restauracjach oraz mieszkając w niedrogich hostalach hostelach i hotelach w pokojach wieloosobowych, można przeżyć za około 20-25 euro dziennie. Bardzo kosztowne są dyskoteki i kluby nocne, w których w ciągu kilku godzin łatwo wydać kilkadziesiąt euro. Przy pobycie w trzygwiazdkowym hotelu i stołowaniu się w dobrych restauracjach wydatki wzrastają do 50 Euro euro od osoby dziennie.
Woda pitna - woda wodociągowa nadaje się do mycia zębów. Nie należy jej jednak pić, chyba że hotel dysponuje własnym ujęciem wody. Zawartość soli, a czasem także azotanów przekracza dopuszczalne normy






Podobne artykuły: